خانهمطالب عمومیآن‎چه از طبیعت به جا خواهیم گذاشت…

آن‎چه از طبیعت به جا خواهیم گذاشت…

آن‎چه از طبیعت به جا خواهیم گذاشت…

احتمالا در ادبیات بارها با استعاره‎‌ی “مادر” برای طبیعت و زمین مواجه شده‎‌اید. چه چیزی بهتر از کلمه‎‌ی “مادر” می‎تواند طبیعت را در نظر انسان به عنوان آن‎چه او را در طول حیات در بستر خود پرورش می‌‎دهد و آب و هوا و مواد غذایی او را تامین می‎‌کند، وصف کند؟ کلمه‎‌ی مادر برای طبیعت از زیباترین استعاره‎‌های ادبیات است که نشان‎‌دهنده‎‌ی تعامل نزدیک و متقابل انسان با محیط زیست اطرافش و دیرینگی این رابطه است. گرچه رابطه‎‌ی انسان با طبیعت قدمتی به دیرینگی انسان‎‌های نخستین دارد اما این رابطه همیشه رابطه‌‎ای در صلح و آرامش نبوده‌‎است. با پیش رفتن جوامع به سوی مدرنیته، کم‎کم برج‎‌ها و آسمان خراش‌‎ها و مصنوعات به دست انسان جای طبیعت را گرفته‌‎اند. با گسترش صنعت و کارخانه‎‌ها علاوه‌‎بر تبدیل بسیاری از زمین‌‎های زراعی به کارخانه، حجم بسیار زیادی از آلاینده و پسماندها تولید می‎‌شوند که برای برخی از آن‎ها راهکارها و سیاست‎‌هایی تبیین شده‌‎است که می‎‌تواند آلودگی‎های زیست محیطی را به حداقل برساند اما آمار و ارقام نشان می‌دهد گاهی مقدار این آلودگی‌‎ها بیش از چیزی می‌‎شود که به راحتی قابل کنترل باشد. بنابراین طی دوران‎‌های مختلف نادیده گرفتن روابط صحیح میان انسان و طبیعت، زندگی موجودات کره‎‌ی زمین را روزبه‎‌روز با مسائل پیچیده‌‎تری مواجه ساخته‎‌است. انسان‎‌ها با بهره‌‎برداری و استفاده از منابع و امکانات ضمن تغییرات مثبتی که در زندگی‎‌شان ایجاد می‎‌کنند، آلودگی‎‌هایی را هم به محیط زیست وارد می‎‌کنند که این آلودگی‎‌ها مجدد سلامت و امنیت آن‎ها را به خطر می‎‌اندازد. گسترش کویرها، از میان رفتن جنگل‌‎ها، آلودگی آب و هوا، تخریب لایه‎‌ی اوزون، انقراض گونه‌‎های حیاتی، تغییرات آب و هوایی و … از جمله مخاطراتی است که به دست انسان رقم خورده و آینده‎‌ی نه چندان خوش‎بینانه‌‎ای را برای طبیعت ترسیم کرده‎‌است.

گرچه کنترل عوامل محیطی در کاهش آلودگی‎‌های زیست محیطی نقش به سزایی دارد، اما هر شخص می‌‎تواند با تغییر در برخی الگوهای فردی یا اجتماع‎‌هایی کوچک به سلامت محیط زیست کمک و دیگران را نسبت به چنین مخاطراتی آگاه کند.

برخی از مواردی که می‌‎توان با آگاهی از آن‎ها به یاری زمین و محیط زیست شتافت عبارتند از:

  • عدم استفاده یا کاهش استفاده فرآورده‎‌های خطرزا و مسموم در مصارف خانگی و تجاری
  • تفکیک زباله‎‌ها از هم (کاغذ، پلاستیک، مواد یک‎بار مصرف و…) برای تسهیل در روند بازیافت
  • جلوگیری از شکار بی‎رویه‎‌ی جانوران و آبزیان
  • گزارش تخلیه‌‎ی غیرقانی زباله‎‌ها و تخطی از مقررات
  • آموزش و فرهنگ‌سازی استفاده از وسایل نقلیه‌ی عمومی به جای وسیله‎‌ی شخصی و استفاده از دوچرخه
  • به حداقل رساندن تولید زباله و آموزش صحیح مصرف کردن
  • استفاده از زنبیل یا کیف دستی پارچه‎‌ای برای خرید به جای استفاده از پلاستیک‌‎های متعدد
  • صرفه‎‌جویی در منایع طبیعی مثل آب، نفت و گاز و …
  • تغییر در الگوی سبک زندگی و به حداقل رساندن مصرف ‎گرایی از مواد غذایی و مدهای پوشاک گرفته تا وسایل بهداشتی
  • اجرای طرح‎‌های آموزشی برای فرهنگ سازی در مدارس و مکان‎‌های آموزشی

با رعایت موارد ذکر شده می‎‌توان “سبک زندگی محیط زیستی” را در پیش گرفت. در این سبک زندگی الگوهای مصرفی فرد یا خانوار به گونه‎‌ای تعریف می‎‌شود که کمترین آسیب به محیط زیست وارد شود و حد بالای سلامت محیط زیست را تضمین کند. تولید و مصرف کالاها در این الگو تا حدالامکان با طبیعت هماهنگ است و می‌‎کوشد ارتباط دوستانه‌‎ای بین محیط زیست و انسان را برقرار کند.  با گسترش فرهنگ مصرفی در جوامع و هجوم تبلیغاتی که ما را به مصرف بیشتر دعوت می‎‌کنند، قطعا دوری گزیدن از مصرف‌گرایی کار سختی خواهد بود. اما باید در نظر داشت که ظرفیت‎‌های محیط زیست تا کجا می‌‎توانند پاسخگوی نیازهای بلندپروازانه‎ بشر باشند؟ صنعتی شدن کارها و پیشرفت در تکنولوژی پیشرفت بزرگی برای بشر محسوب می‌‎شود اما باید در نظر داشت برای آیندگان چه چیزی از زمین را برجای خواهیم گذاشت.

باید هوشیار بود که می‌‎توان ظرفیت‎‌های رسانه و ابزارهای ارتباطی را شناسایی کرد و از آن‎ها به عنوان بستری برای آگاه‌‎سازی و دعوت یک‎دیگر به حفظ و کمک به محیط زیست استفاده نمود تا سبک زندگی سبزتری را در جامعه فرهنگ‌‎سازی کرد.

به اشتراک گذاشتن با :
امتیاز به این مقاله

minam@delino.com

بدون نظر

پیام بگذارید