خانهمطالب عمومیدر نکوهش تنها غذا خوردن

در نکوهش تنها غذا خوردن

در نکوهش تنها غذا خوردن

سعید راعی، مدیرعامل دلینو

یادم نیست کجا خواندم که «تنهایی غذا خوردن، خشن ترین کار جهان است». از وقتی این جمله را خوانده ام به این موضوع بسیار حساس شدم و همیشه تنهایی غذا خوردن دیگران را در کافه ها، رستوارن ها، فود کورت ها و جاهای دیگر، به عنوان یک ناظر، نظاره می کنم و باور دارم که واقعا تنهایی غذا خوردن کار خشنی است؛ چون یکی از نمادهای تنهایی ژرف انسان مدرن در جهان معاصر است.

بر اساس آمار سفارش ها در دلینو، که سامانه سفارش آنلاین غذاست، خوشحال نیستم که بگویم حدود ۵۳ درصد افراد که غذا سفارش می دهند، تنها غذا می خورند. این درصد از تعداد بالایی از سفارش ها که صرفا در شب ثبت شده، استخراج شده است و افرادی که سفارش داده اند، در خوابگاه زندگی نمی کردند و بسته سفارش شان حداکثر یک غذای اصلی را شامل می شده. این شاخص ها ضریب اطمینان از اینکه فرد در تنهایی غذا می خورد را افزایش داده است.

زیرا فرض بر این است که افراد در وعده ناهار، می توانند در محل کار و در جمع همکاران غذا بخورند یا دانشجویان در خوابگاه ها، اغلب در جمع غذا می خورند؛ اما کسی که برای شام در خانه، یک غذا یا یک سالاد سفارش می دهد و این رفتار را تکرار می کند، به احتمال قوی، تنها زندگی می کند و آن وعده غذایی را در تنهایی می خورد.

ضمن اینکه غذا سفارش دادن خود، نشانه ای است از سبک خاصی از زندگی که در آن فرد، مشغله بسیار زیادی دارد، احتمال مجرد بودنش بالاست و زمان لازم برای طبخ غذا را ندارد. اگر چه اینها فی نفسه منفی یا بد نیستند، اما اینکه بیش از نیمی از این افراد کسی را ندارند که شام را در کنارشان بخورند، نشان از عمق تنهایی آنان دارد؛ تنهایی ای که تلاش برای اثبات آن در جامعه مدرن امروز لزومی ندارد و اغلب ما به خوبی آن را لمس کرده ایم.

کارهایی هست که تنهایی انجام دادنش نه تنها قابل فهم است که حتی گاه توصیه نیز می شود، مثلا قدم زدن، ورزش کردن، فیلم دیدن و یا کافه رفتن. اما غذا خوردن کاری نیست که توصیه شود، تنهایی انجام شود. نتایج پژوهشی که در مجله تحقیقات چاقی و روش های درمان بالینی (Obesity Research & Clinical Practice) به چاپ رسیده، نشان می دهد که روند تنهایی غذا خوردن در جوامع، در حال رشد است و این موضوع بر افزایش بیماری ها و نارسایی های جسمی تاثیر مستقیمی دارد.

در این تحقیق که به صورت خاص در کره جنوبی انجام شده است، مشخص شده که افرادی که بیشتر، وعده هایی از وعده های غذایی خود را در تنهایی می خورند، بیشتر هم در معرض ابتلا به سندرم سوخت و ساز هستند. ارتباط بین تنهایی و بدمزاجی چنان است که گفته شده، تنهایی همیشه عامل بیماری های مزمن گوارشی، داخلی و حتی مرگ زودرس بوده است.

تصویر آشنایی است، مرد یا زن تنهایی که گوشه ای از یک رستوران یا اتاق نشسته، اغلب پشت به جمعیت، کمی به روی میز خمیده است و با شتابی مشهود در حال غذا خوردن است. وضعیت فیزیکی این افراد نشان از اضطراب، افسردگی خفیف و معذب بودن دارد، وضعیتی که اغلب افراد تنها دچار آن هستند. این افراد در هنگام غذا خوردن اغلب خود را به چیز دیگری غیر از غذا مشغول می کنند تا رنج و آزردگی تنهایی غذا خوردن را فراموش کنند.

بر اساس منابع مردم شناسی باستان، انسان در بدو امر هم موجودی اجتماعی بوده و همچون بسیاری دیگر از موجودات به صورت جمعی شکار می کرده و شکار خود را هم به صورت جمعی می خورده، این گرایش بعدها در دوره های کشاورزی و در جوامع سنتی، خود را به صورت میراث و فرهنگ زیست جمعی نمایان کرده و دور یک سفره جمع شدن، به عنوان ارزش مطرح بوده است. اما در جامعه مدرن که هسته خانوار کوچک و کوچک تر شده، زندگی ها دیجیتال شده و سبک زندگی تغییر کرده، تنهایی ها نیز مشهودتر شده و سبک غذایی به سمت بی میلی، بی نظم غذایی، بدغذایی و تنهایی غذا خوردن رفته است، کاری که خشن جلوه می کند، حتی خشن تر از خوردن شکار به صورت جمعی.

به اشتراک گذاشتن با :
امتیاز به این مقاله
نویسنده

info@delino.com

نظرات
  • سالی یکبار هم نمیاین بلوگ خسته نباشین یکم بیشتر بیاین بد نیستا

    مرداد ۱۵, ۱۳۹۷
    • ممنون از نظرتون، قراره که از این به بعد بیشتر در وبلاگمون فعالیت داشته باشیم.

      مرداد ۱۶, ۱۳۹۷
  • 👌🏻👌🏻👌🏻 از تنهایی غذا خوردن متنفرم

    مرداد ۱۵, ۱۳۹۷
  • با سلام
    مطلب خوبی بود.
    در خط اخر جلوه به اشتباه جلو نوشته شده “کاری که خشن جلو می کند، حتی خشن تر از خوردن شکار به صورت جمعی.”

    مرداد ۱۶, ۱۳۹۷
    • با سلام،
      ممنون از نظری که برامون ارسال کردین، مورد ذکر شده هم اصلاح شد.

      مرداد ۱۶, ۱۳۹۷
  • مطالبتون خیلی عالی هست

    شهریور ۱۴, ۱۳۹۷

پیام بگذارید